Veurtot krenkdes zoe’n 3 miljard of mie krenkdes verwoesde, heelp dees boum bij ‘t opbouwe vaan ‘n geïndustrialiseerd Amerika. Um hun verlore glorie te hersjtèlle, motte ver mesjiens de natuur umhelse en hersjtèlle.
Ergens in 1989 kreeg Herbert Darling ‘n oproep: ‘n jager vertelde häöm dat heer ‘n hoege Amerikaanse kastanjeboum op Darlings landgood in de Zorvallei in ‘t weste vaan New York had aongetroffe. Darling wis dat kastanjes oets ein vaan de belangriekste buim in de buurt waore. Heer wis ouch dat ‘n doejeleke sjummel de soort mie es ‘n haaf iew laank bekans heet verwoes. Wie heer ‘t verslaag vaan de jager huurde euver ‘t zeen vaan ‘n levende kastanje, waor de stam vaan de kastanje twie voet laank en bereikde ‘n gebouw mit vief verdeepinge, twiefelde heer d’r aon. “Ich bin neet zeker of ich geluif dat heer wit wat ‘t is,” zag Darling.
Wie Darling de boum voont, waor ‘t wie ‘t kieke nao ‘n mythische figuur. Heer zag: “Ut waor zoe eenvoudig en perfect um un exemplaar te make - ut waor geweldig.” Maar Darling zaog ouch dat de boum aan ‘t sterve waor. Sinds ‘t begin vaan de 19e iew is ‘t getroffe door dezelfde epidemie, die nao sjatting 3 miljard of mie sjterfgevalle door dergeleke krenkdes heet veroorzaak. Dit is de ierste door de mins verspreide krenkde die veural buim in de moderne gesjiedenis vernietig. Darling dach, es heer die boum neet koos redde, zou heer op z’n mins zien zaode redde. D’r is mer ein probleem: de boum doet niks umtot d’r gein aandere kastanjebäöm in de buurt zien die ‘m kinne bestuive.
Darling is un ingenieur dee ingenieursmethodes gebruuk um probleme op te losse. De volgende juni, wie liechgele blomme op de greune baldaak vaan de boum verspreid waore, vulde Darling sjeetmunitie mèt sjeetpoeier, dat waor gehaold oet de manneleke blomme vaan ‘n aandere kastanjeboum dee heer had gelierd, en reed heer nao ‘t noorde. ‘t Doerde ‘n haaf oor. Heer sjoot de boum oet de gehuurde helikopter. (Heer runt un succesvol bouwbedrief dat zich kin veurleve extravagantie.) Dees inspanning mislukde. ‘t Volgende jaor perbeerde Darling ‘t weer. Deze keer slepe hee en ziene zoon de steigers nao de kastanjes bovenop de heuvel en bouwde ze in mie es twie weke un 80-voet-hoeg platform. Mien lief klom op de baldakin en schrobde de blome mit de worm-achtige blomme op ‘n aandere kastanjeboum.
Die herfs produceerde de takke vaan Darlings boum bramme bedèk mit greune doere. Dees doorne waore zoe dik en scherp dat ze mit cactusse kooste weure verwisseld. De ougs is neet hoeg, d’r zien ongeveer 100 note, mer Darling heet ‘n paar geplant en heet hoop vasgesjtèld. Heer en ‘n vrund höbbe ouch contact gehad mèt Charles Maynard en William Powell, twie boumgenetici aon de State University of New York School of Environmental Science and Forestry in Syracuse (Chuck en Bill zien gestorve). Ze höbbe dao onlangs ‘n low-budget kastanje-oonderzeuksprojek begós. Darling gaof hun get kastanjes en vroog de wetensjappers of ze ze kooste gebruke um ze trök te bringe. Darling zag: “Dit liek un geweldig ding te zien.” “De ganse oostelike Vereinegde Staote.” ‘n Paar jaor later steerf zien eige boum echter.
Sinds Europeaone ziech in Noord-Amerika begoste te vestige, is 't verhaol euver de bosse vaan 't continent groetendeils 'n verlees gewees. ‘t Veursjtel vaan Darling weurt noe door väöl lui echter besjouwd es ein vaan de meis belaovende meugelekhede um ‘t verhaol te herzeen – ierder dit jaor heet de Templeton World Charity Foundation Maynard en Powell’s ‘t projek ‘t groetste deil vaan zien gesjiedenis verliend, en deze inspanning kós ‘n kleinsjaolige bedrief ontmantelen die mie es $ 3 miljoen kosde. ‘t Waor ‘t groetste cadeau oets gedoneerd aon de universiteit. ‘t Oonderzeuk vaan geneticiste dwingt milieuactiviste um ‘t perspectief op ‘n nuie en soms óngemaekelike meneer te oondervinde, dat ‘t hersjtèlle vaan de natuurlike wereld neet noedzakelek beteikent dat ‘t trök moot gaon nao ‘n intacte Tuin vaan Eden. In plaats daovan kin ut beteikene tot we de rol motte euvernumme die we höbbe euvergenomme: de ingenieur vaan alles, inclusief de netuur.
Kastanjeblaajer zien lang en getand, en zeen d’r oet wie twie kleine greune zaagblade die rug tege rug aon de middelste ader vaan ‘t blaad zien verboonde. Aon de eine kant zien twie blaajer verbonde mèt ‘n sjtengel. Aan ‘t aandere eind vörme ze ‘n sjerpe punt, dee dèks nao de kant is gebogen. Dees oonverwachde vörm snijt door de stomme greun en zandduine in de bosse, en de ongeloofleke droom vaan wandelaars wekde de aandach vaan de lui op, en herinnerde ze aan hun reis door ‘t bos dat oets väöl krachtige buim had.
Allein door literatuur en herinnering kinne veer dees buim volledeg begriepe. Lucille Griffin, oetveurende directeur vaan de American Chestnut Collaborator Foundation, sjreef oets dat geer kastanjes zoe riek zien dat in ‘t veurjaor de romerige, lineaire blomme op de boum “es wie de schuimige golve die de heuvel neer rolde”, wat leidt tot de herinneringe vaan de grampeer. In de herfs zal de boum weer ontploffe, dees keer mit stekelige brame die de zoetheid bedekke. “Toen de kastanjes riep waore, stapelde ich in de winter ‘n hauf bushel,” sjreef ‘n levendige Thoreau in “Walden.” “In dat seizoen waor ‘t erg spannend um in dee tied in ‘t eindlose kastanjebos in Lincoln te dwale.”
Kastanjes zien erg betrouwbaar. In taegesjtelling tot eikebäöm die mer binne ‘n paar jaor eikels laote valle, producere kastanjebäöm elke herfs ‘n groet aontal notengewasse. Kastanjes zien ouch gemekkelik te vertere: geer kin ze sjilde en ‘n rauw ete. (Probeer eikels te gebruke die riek zien aon tannine - of doe dat neet.) Iedereen eet kastanjes: hert, eekhoorn, beer, vogel, mins. De boere laote hun verkes los en kriege vet in ‘t bos. Tijdens Keersmes rolde treine vol kastanjes vaan de berg nao de stad. Jao, ze woorte inderdaad verbrand door ‘t vreugvuur. “D’r weurt gezag dat in sommige gebede boere mie inkomste kriege oet de verkaop vaan kastanjes es alle aandere landbouwprodukte,” zag William L. Bray, de ierste decaan vaan de sjaol boe Maynard en Powell later wèrkde. Gesjreve in 1915. Dit is de boum vaan ‘t volk, boevaan de meiste in ‘t bos greuje.
‘t Levert ouch mie es allein ete. Kastanjebäöm kinne tot 120 voot stijge, en de ierste 50 voot weure neet versteurd door takke of knuip. Dit is de droom vaan houthakkers. Al is ‘t noch ‘t sjoenste noch ‘t sterkste hout, greujt ‘t hiel snel, veural es ‘t nao ‘t snijde herkiemt en neet verrot. Wie de duurzaamheid vaan spoorweegbande en telefoonpale de esthetiek euvertrof, heelp Chestnut bij ‘t bouwe vaan ‘n geïndustrialiseerd Amerika. Doezende sjure, hutte en kèrke gemaak vaan kastanjes staon nog altied; ‘n sjriever sjatte in 1915 dat dit de meis gevalle boumsoort in de Vereinegde Staote waor.
In ‘t groetste deil vaan ‘t ooste – de buim loupe vaan Mississippi tot Maine, en vaan de Atlantiese kus tot de Mississippi-revier – zien kastanjes ouch ein vaan deze buim. Maar in de Appalachie waor ‘t ‘n groete boum. Miljarde kastanjes leve op dees berg.
‘t Is gepas dat Fusarium wilt veur ‘t iers versjeen in New York, wat de poort is veur väöl Amerikane. In 1904 woort ‘n vreemde infectie óntdèk op de bast vaan ‘n bedreigde kastanjeboum in de Bronx Zoo. Oonderzeukers vasloupe al snel dat de sjummel dee bacteriële roos veroerzaakde (later Cryphonectria parasitica geneump) al in 1876 op geïmporteerde Japanse buim aongekómme. (D’r is miestal ‘n tiedsvertraging tusse de introduksie vaan ‘n soort en de oontdèkking vaan dudeleke probleme.)
Al gaw meldde lui in versjillende staote stervende buim. In 1906 publiceerde William A. Murrill, ‘n mycoloog vaan de New York Botanical Garden, ‘t ierste weitesjappelik artikel euver de krenkde. Muriel wees op dat deze sjummel ‘n geel-broene blaasinfectie op de bast vaan de kastanjeboum veroorzaak, wat ‘t oeteindelek roond de stam zuver maak. Es voedingstoffe en water neet langer bove en oonder kinne stroume in de bastvate oonder de bast, zal alles baove de doedring sterve.
Sommige lui kinne zich neet veurstelle – of wille neet dat aandere zich veurstelle – ‘n boum dee oet ‘t bos verdwijnt. In 1911 waor Sober Paragon Chestnut Farm, ‘n kleutersjaolbedrief in Pennsylvania, vaan meining dat de krenkde “mie waor es allein ‘n angs.” Langdurig bestoon vaan onverantwoordeleke journalisten. De boerderij woort in 1913 geslote. Twee jaor geleie heet Pennsylvania ‘n commissie veur de kastanjekrenkde bijeengerope, die bevoogd waor um US$275.000 (‘n enorme som geld in dee tied) oet te geve, en heet ‘n pakket bevoegdhede bekind gemaak um maotregele te numme um dees pijn te bevechte, boe-oonder ‘t rech um buim op privé eigendom te vernietige. Pathologiste raoje aon um alle kastanjebäöm binne ‘n paar mijl vaan de veurkant vaan de hoofinfectie te verwijdere um ‘n brandveurkomingseffect te creëre. Maar ‘t bliek dat dees sjummel nao neet-besmette buim kin sprónge, en zien spore zien besmet door de wind, veugel, insekte en lui. ‘t Plan woort achtergelaote.
In 1940 waore bekans gein groete kastanjes besmet. Vandaag de daag is de waerde vaan miljarde dollars oetgewis. Umtot fusariumwilt neet in de groond kin euverleve, blieve kastanjewortele oetkieme en mie es 400 miljoen d’r vaan blieve nog in ‘t bos. Fusariumwilt heet echter ‘n reservoir gevoonde in de eikeboum boe ‘t leefde zoonder aonzeenleke sjaoj te veroorzake aon zien gastheer. Vandaor verspreit ‘t zich snel nao nuie kastanjeknoppe en sjtoot ze trök op de groond, miestal lang veurtot ze ‘t bleujstadium bereike.
De houtindustrie heet alternatieve gevoonde: eike, denneboom, walnoot en as. Looie, ‘n aandere groete industrie die aafhankelik is vaan kastanjebäöm, is euvergesjakeld op synthetische looiermiddele. Veur väöl erm boere is d’r niks um te wissele: gein aandere inheemse boum gief boere en hun bieste gratis, betrokke en euvervloedige calorieje en eiwitte. D’r kin weure gezag dat de kastanjeroet ‘n algemeine praktijk vaan zelfverzekerde landbouw in de Appalachiërs beëindigt, boedoor lui in ‘t gebeed dwingt um ‘n duudelike keuze te höbbe: nao ‘n koolmijn goon of weggoon. De historicus Donald Davis sjreef in 2005: “Door de doed vaan kastanjes is de ganse wereld doed, boedoor de euverlevingsgewoente die al mie es veer iewe in de Appalachische berge bestoon, weure verwijderd.”
Powell greujde op wied weg vaan de Appalachiërs en de kastanjes. Zien pap deende in de lochmacht en verhuisde nao zien femilie: Indiana, Florida, Duitsland en de ooskus vaan Maryland. Alhoewel heer ‘n carrière in New York heet doorgebrach, bleef zien toespraoke de openheid vaan ‘t Midweste en de subtiele mer dudelike veuroordeil vaan ‘t Zuide behawwe. Zien eenvoudige maniere en eenvoudige kleierstijl völle mekaar aan, mit jeans mit ‘n kwansijs eindeloze rotatie vaan geruit overhemde. Zien favoriete interjeksie is “wow”.
Powell is van plan um dierenarts te weure totdat un professor genetica häöm de hoop beloof op un nuuj, greuner landbouw gebaseerd op genetisch gemodificeerde plante die zien eige insecte- en krenkdesveurkomingsmeugelikheije kinne producere. “Ich dach, wow, ut is neet good um plante te make die uchzelf kinne besjerme tege plaoge, en geer hooft ze gein pesticide op te spuite?” Powell zag. “De res vaan de wereld volg natuurlik neet ‘tzelfde idee.”
Wie Powell in 1983 aon de aafgestudeerde sjaol vaan de Utah State University aankaom, maakde ‘t ‘m neet oet. Heer raakde toevalleg echter bij ‘t labbertorium vaan ‘n bioloog aon en wèrkde aon ‘n virus dat de sjummel koos verzwakke. Hun poginge um dit virus te gebruuke ginge neet bezunder good: ut verspreide zich neet vaan boum op boum, dus ut moos weure aongepas veur tientalle individuele sjummelsoorte. Ondanks dit waor Powell gefascineerd door ‘t verhaol vaan ‘n groete boum dee neerveel en gaof heer ‘n weitesjappeleke oplossing veur ‘t optrejje vaan door de mins veroorzaakde tragische foute. Heer zag: “Vanwege ‘t slechte beheer vaan euze goedere die euver de ganse wereld verplaotse, höbbe veer per ongeluk pathogene geïmporteerd.” “Ich dach: Wow, dit is interessant. D’r is ‘n kans um ‘t trök te bringe.”
Powell waor neet de ierste poging um verleze te eliminere. Naodat ‘t duudelik waor dat Amerikaanse kastanjes gedoemd waore um te fale, perbeerde ‘t USDA Chinese kastanjesbäöm te plante, ‘n neef dee mie bestendeg is tege verwelke, um te begriepe of dees soort Amerikaanse kastanjes kin vervange. Kastanjes greuje echter ‘t groetste deil nao boete en lieke mie op vruchtebäöm es op vruchtebäöm. Ze woorte in ‘t bos verdwerg door eike en aandere Amerikaanse reuze. Hun greuj is geblokkeerd, of ze sterve gewoen. Wetensjappers perbeerde ouch kastanjes oet de Vereinegde Staote en China same te fokke, in de hoop ‘n boum te make mit de positieve eigesjappe vaan allebei. De poginge vaan de regering sloge mis en woorte achtergelaote.
Powell wèrkde oeteindelik aon de State University of New York School of Environmental Science and Forestry, boe heer Chuck Maynard ontmoette, ‘n geneticus dee buim in ‘t laboratorium plante. Mer un paar jaor geleie creëerde wetensjappers ut ierste genetisch gemodificeerd plantweefsel, boebij un gen woort toegeveug wat antibioticaresistentie gief tege tabak veur technische demonstraasie in plaots vaan veur commercieel gebruuk. Maynard (Maynard) begos ziech te bezeuke mèt nuie technologie, oonderwijl heer op zeuk waor nao nöttege technologie die daomèt verboonde waor. Toentertied had Darling ‘n paar zaode en ‘n oetdaging: Amerikaanse kastanjes reparere.
In doezende jaore vaan tradisjonele plantekweekpraktijke höbbe boere (en recente weitesjappers) variëteite mèt gewenste eigesjappe gekruus. Daonao weure de gene op natuurlike wijze same gemengk, en luij keze veur väölbelaovende mingsels veur hoeger kwaliteit - groeter, lekkerder vruchte of krenkdesresistentie. Gewoenlik doert ut mierdere ginneraties um un produk te producere. Dit proces is langzaam en get verwarrend. Darling vraogde zich aaf of dees methode ‘n boum zoe gooj es zien wilde natuur zou producere. Heer zag tege mich: “Ich dink dat we beter kinne doen.”
Genetische manipulatie beteikent mie control: zelfs es un specifiek gen vaan un neet verwante soort tomp, kin ut veur un specifiek doel weure geselècteerd en in ut genoom vaan un aander organisme weure ingebrach. (Organisme met gene vaan versjèllende soorte zien “genetisch gemodificeerd.” Onlangs höbbe wetensjappers technieke oontwikkeld um ut genoom vaan doelorganisme direk te bewerke.) Deze technologie beloof ongeëvenaorde percisie en snelheid. Powell is vaan meining dat dit erg gesjik liek te zien veur Amerikaanse kastanjes, die heer “bekans perfecte buim” neump – sterk, laank en riek aon voedselbronne, die allein ‘n hiel specifieke correctie nuudig höbbe: weersjtand tege bacteriële roos.
Beste, bin ‘t ins. Heer zag: “Veer motte inzjenieurs in ós bedrief höbbe.” “Vaan bouw tot bouw is dit gewoen un soort otomatisering.”
Powell en Maynard sjatte tot ut tien jaor kin dore um de gene te vinde die weerstand geve, technologie te oontwikkele um ze tow te vooge aon ut kastanjegenoom en vervolgens te kweke. “We raoje gewoen,” zag Powell. “Niemes heet gene die sjummelresistentie touwgeve. We begoste ech vaanoet un lege ruimte.”
Darling zoch steun bij de American Chestnut Foundation, un non-profit organisatie die in de vreuge jaore 80 is opgeriech. De leider zag tege häöm dat heer in feite verlore waor. Ze zien toegewijd aon hybridisatie en blieve waakzaam euver genetische manipulaasie, wat tegestèlling heet geleijd bij milieuactiviste. Daorom riechde Darling zien eige non-profit organisaasie op um ut werk in genetische manipulaasie te financiere. Powell zag dat de organisatie de ierste cheque veur $30.000 aon Maynard en Powell had gesjreve. (In 1990 hervormde en accepteerde de nationaal organisatie de secessionistische gróp vaan de Darling es häör ierste staotstak, mer sommige leie waore nog altied sceptisch of gans vijandig tege genetische manipulatie.)
Maynard en Powell zien aon ‘t werk. Bekans onmiddellik bleek hun gesjatte rooster onrealistisch te zien. ‘t Ierste obstakel is ‘t oetvinde wie me kastanjes in ‘t laboratorium kinne kweke. Maynard perbeerde kastanjeblaajer en greuijhormoon te minge in un ronde ondeep plastic petrisjaal, un methode die woort gebruuk um poppels te kweke. ‘t Bleek dat dit onrealistisch is. Nuuje buim zulle gein wortele en sjeute ontwikkele oet gespecialiseerde celle. Maynard zag: “Ich bin de wereldleider in ‘t doeje vaan kastanjebäöm.” ‘n Oonderzeuker vaan de Universiteit vaan Georgia, Scott Merkle (Scott Merkle) lierde Maynard oeteindelik wie ze in de ontwikkelingsfase vaan embryo’s vaan besjtuving nao de volgende plantkastanjes kinne goon.
Ut vinde vaan ut juiste gen - ut werk vaan Powell - bleek ouch un oetdaging te zien. Heer heet ‘n paar jaor doorgebrach mèt ‘t oonderzeuke vaan ‘n antibacteriële verbinding gebaseerd op kikkergene, mer heet de verbinding opgegeve vaanwege bezörg tot ‘t publiek buim met kikkers neet zouw acceptere. Heer zoch ouch nao un gen tege bacteriële roos in kastanjes, mer voont tot ut besjerme vaan de boum väöl gene betrof (ze höbbe op z’n mins zès geïdentificeerd). Toen, in 1997, kaom ‘n collega trök vaan ‘n weitesjappeleke bijeinkoms en vermeldde ‘n abstract en ‘n presentatie. Powell noteerde ‘n titel getiteld “Expressie vaan oxalaat-oxidase in transgene plante zörg veur weersjtand tege oxalaat en oxalaat-producerende sjummels”. Oet zien virusoonderzeuk wis Powell dat wilt sjummels oxaalzuur oetstoete um kastanjesbast te doeje en ‘t gemekkelik te vertere. Powell realiseerde zich dat es kastanje zien eige oxalaat-oxidase kin producere (‘n speciaal eiwit dat oxalaat kin aafbreke), dan kin ze zichzelf kinne verdedige. Heer zag: “Dat waor mien Eureka-momint.”
‘t Bleik aof tot väöl plante un gen höbbe wat hun in staot stelt um oxalaat-oxidase te producere. Vaan de oonderzeuker dee de toespraok gaof, kreeg Powell ‘n variant vaan tarwe. Aafgestudeerde Linda Polin McGuigan verbeterde de “genpistool”-technologie um gene in kastanjeembryo’s te lancere, in de hoop tot ze in ‘t DNA vaan de embryo kinne weure ingebrach. Ut gen bleef tijdelik in ut embryo, mer verdween daonao. Ut oonderzeuksteam heet deze methode opgelaote en sjakelde euver op unne bacterie die al lang geleie un methode oontwikkelde um ut DNA vaan aander organisme te knippe en hun gene in te vooge. In de netuur voege micro-organismes gene toe die de gashier dwingte um bacteriële veujsel te make. Genetici höbbe deze bacterie binnegevalle zoetot heer elk gen kin invooge wat ut wetensjappers wèlt. McGuigan verwerfde de meugelikheid um op betrokke meneer tarwegene en marker-eiwitte aon kastanjeembryo’s tow te voge. Es ut eiwit onder un microscoop weurt besjtraold, zal ut eiwit un greun leech oetstraole, wat aongief tot ut succesvol is invooge. (Ut team stopde al snel met ut gebruuk vaan marker-eiwitte - niemand wouw un boum die koos gloeie.) Maynard neumde de methode “ut meis elegante ding ter wereld.”
In de loup der tied bouwde Maynard en Powell ‘n kastanje-assemblagelijn, die zich noe oetstrek tot de versjillende verdepinge vaan ‘n prachtig vaan bakstein-en-mortel bosbouwoonderzeuksgebouw oet de jaore 60, zoewie de sprankelende nuie “Biotech Accelerator”-inrichting boete de campus. ‘t Proces geit iers ‘t selectere vaan embryo’s die ontkieme oet geneties identieke celle (de mieste in ‘t lab gemaakde embryo’s doen dit neet, dus ‘t is ónnutteloos um klone te make) en ‘t invooge vaan tarwegene. Embryonische celle, zoe wie agar, zien ‘n puddingachtige substansie geëxtraheerd oet alge. Um ‘t embryo in ‘n boum te make, höbbe de oonderzeukers greuijhormoon touwgevoog. Hónderde kubusvormige plastic houders mit kleine wortelloze kastanjebäöm kinne op ‘n plank oonder ‘n krachtige fluorescerende lamp weure geplaots. Oeteindelik brachte de wetensjappers wortelhormoon toe, plante hun oorspronkelike buim in potte gevöld mit grónd en plaotste ze in un door temperatuur gecontroleerde greujkamer. ‘t Is neet verrassend dat de buim in ‘t laboratorium boete in slechte touwstand zien. Daorum höbbe de oonderzeukers ze gekoppeld aon wilde buim um helle mer nog steeds bestandige exemplare te producere veur veldteste.
Twee zomers geleie leet Hannah Pilkey, ‘n aafgestudeerde student in ‘t laboratorium vaan Powell, mich zeen wie ich dit kin doon. Ze cultiveerde de sjummel dee bacteriële roos veroerzaak in ‘n klein plastic petrisjaal. In dees geslote vörm zuut ‘t liech-oranje pathogeen goedaardig en bekans prachtig oet. ‘t Is lestig te veurstelle dat ‘t de oerzaak is vaan massadoed en verwoesting.
De giraf op de grónd knielde op de grónd, markeerde ‘t deil vaan vief millimeter vaan ‘n klein boom, maakde drei percieze insjneuje mit ‘n scalpel en smeerde roos op de wónd. Ze heet ze aafgesjlote mit un sjtuk plastic film. Ze zag: “Ut is wie un band-aid.” Umtot dit un neet-resistente “controle”-boum is, verwacht ze dat de oranje infectie zich snel zal verspreie vaanaof de inoculatieplaats en oeteindelik de kleine stengels zal umringe. Ze leet mich ‘n paar buim zien die tarwegene bevatte die ze eerder had behanjeld. De infectie is beperk tot de incisie, zoe wie de dunne oranje lippe kortbij de kleine mónd.
In 2013 kondigde Maynard en Powell hun succes in Transgeen oonderzeuk aon: 109 jaor nao de Amerikaanse kastanjekrenkde woort óntdèk, höbbe ze kwansijs zelfverdeidigingsbuim gemaak, zelfs es ze were aongevalle door groete dosisse verwelkende sjummels. Ter ere vaan hun ierste en meis royaal donor, heet heer ongeveer $250.000 geïnvesteerd, en oonderzeukers höbbe buim nao häöm geneump. Dit heit Darling 58.
De jaorlekse bijeenkoms vaan ‘t New York Chapter vaan de American Chestnut Foundation woort gehawwe in ‘n bescheiden hotel boete New Paltz op ‘n regende zaterdag in oktober 2018. Ongeveer 50 lui kaome same. Deze bijeenkoms waor deils un weitesjappeleke bijeenkoms en deils un kastanje-oetwisselingsbijeinkoms. Aan de achterkant vaan ‘n klein vergaderzaal ruilde de lede Ziploc-zakke vol note oet. Deze vergadering waor de ierste keer in 28 jaor dat Darling of Maynard neet bijwoonde. Gezondheidsprobleme heelde ze allebei weg. “We höbbe dit al zoe lang gedoon, en bekans eder jaor blieve we zwiege veur de doeje,” zag Allen Nichols, de veurzitter vaan de club, tege mich. Desalniettemin is de stemming nog altied optimistisch: de genetisch gemodificeerde boum heet jaorelaank zwoere veiligheids- en effectiviteitsteste doorstaon.
De lede vaan ‘t hoofstuk gaove ‘n gedetailleerde inleiing op de touwstand vaan eder groete kastanjeboum in de staot New York. Pilkey en aandere aafgestudeerde studente höbbe geïntroduceerd wie me polle kin verzamele en bewaore, wie me kastanjes kinne kweke oonder leech binneshuis en wie me de grónd kin völle mit roosbesmetting um de levesduur vaan buim te verlengke. De lui mit cashewborst, boevaan väöl hun eige buim bestuive en kweke, stelde vraoge aon jonge weitesjappers.
Bowell zat op de vloer, in wat leek op un onofficieel uniform veur dit hoofstök: un overhemd mit de hals in jeans. Zien einzijdige streve – ‘n dertig jaor lange carrière georganiseerd roond ‘t doel vaan Herb Darling um kastanjes trök te winne – is zeldzaam oonder academische weitesjappers, die dèkser oonderzeuk oetveure in ‘n financieringscyclus vaan vief jaor, en daonao weure de belaovende resultate aon andere euvergebrach veur commercialisering. Don Leopold, ‘n collega in de aafdeiling Milieuweitesjap en Bosbouw vaan Powell, zag tege mich: “Heer is hieël attentief en gediscilipeerd.” “Heer zat de gordijne op. Heer weurt neet aofgeleid door zoeväöl aandere dinger. Wie ut oonderzeuk oeteindelik veuroetging, naome de bestuurders vaan de State University of New York (SUNY) mèt häöm contact op en vroge ze um un octrooi veur zien boum zoetot de universiteit d’r vaan koos profitere, mer Powell weigerde. Heer zag tot genetisch gemodificeerde buim lieke op primitieve kastanjes en Powells lui in deze kamer deene.
Mer heer waarsjouwde ze: Nao ‘t euverwinne vaan de mieste technische obstakels, kinne genetisch gemodificeerde buim noe de groetste oetdaging kriege: de Amerikaanse regering. ‘n Paar weke geleie heet Powell ‘n dossier vaan bijnao 3.000 pagina’s ingediend aon de Animal and Plant Health Inspection Service vaan ‘t Amerikaanse Ministerie vaan Landbouw, dee verantwoordelik is veur ‘t goodkäöre vaan genetisch gemodificeerde plante. Heimèt begint ‘t goodkäöringsproces vaan ‘t bureau: bekiek de aanvraog, vraog publieke opmerkinge, maak ‘n milieu-impactverklaoring, vraog opnuuj publieke opmerkinge en nump ‘n beslissing. Dit werk kent ‘n paar jaor dore. Es d’r gein beslissing is, kin ‘t projek tot ‘n halt komme. (De ierste publieke kommentaarperiode is nog neet geopend.)
De oonderzeukers planne um aandere petities in te diene aon de Food and Drug Administration zoetot ze de voedselveiligheid vaan genetisch gemodificeerde note kin controlere, en ‘t Environmental Protection Agency zal de milieueffect vaan dees boum bekieke oonder de Federale Pesticidewet, die vereis is veur alle genetisch gemodificeerde plante. biologisch. “Dit is ingewikkelder es weitesjap!” zag emes in ut publiek.
"Joa." Powell waor ‘t ins. “Wetensjap is interessant. ‘t Is frustrerend.” (Heer zag later tegen mich: “Toezich door drei versjillende instanties is ‘n euvermaotigheid. ‘t Maak innovatie in ‘t milieubesjerming ech doed.”)
Um te bewieze dat hun boum veilig is, heet Powells team versjillende tests oetgeveurd. Ze gaove oxalaat oxidase aon de polle vaan bies. Ze mete de greuj vaan nuttige sjummels in de groond. Ze liete de blaajer in ‘t water en oonderzeukde hun invlood op t. In gein vaan de studies woorte gein bijwerkinge gezeen – in feite is de prestaties vaan ‘t genetisch gemodificeerde dieet beter es de blaajer vaan sommige neet-gemodificeerde buim. Weitesjappers sjikde de note nao Oak Ridge National Laboratory en aander labbertoriums in Tennessee veur analyse en voonte gein versjille mit note die door neet gemodificeerde buim woorte geproduceerd.
Zoe’n resultate kinne regelgevers geruststelle. Ze zulle activiste die tege GGO’s zien, vrijwel zeker neet tevrede stèlle. John Dougherty, ‘n gepensioneerde weitesjapper vaan Monsanto, leverde gratis adviesdeenste aon Powell. Heer neumde dees tegestanders de “oppositie.” Al decennia, milieu organisaties waarsjouwe tot ‘t verplaatse vaan gene tusse wied verwante soorte onbedoelde gevolge zal höbbe, zoe es ‘t creëre vaan ‘n “super ónkroed” wat netuurleke plante euvertref, of ‘t introducere vaan boetelandse gene die de gashier kinne veroerzake. Ze make zich ouch zörg tot bedrieve genetische manipulatie gebruuke um octrooie te verkriege en organisme te behierse.
Op ‘t momint zag Powell dat heer gein geld rechstreeks vaan industriële bronne heet ontvange, en heer benaodrökde dat de sjenking vaan middele aon ‘t labbertorium “neet geboonde waor.” Brenda Jo McManama, de organisator vaan ‘n organisatie geneump ‘t “Indigenous Environmental Network”, wees echter op ‘n euvereinkoms in 2010 boe-in Monsanto de Chestnut Foundation en zien partnerbureau New York The chapter twie genetische modificatie-octrooie gaof. (Powell zag dat de bijdrage vaan de industrie, boe-oonder Monsanto, minder es 4% vaan ‘t totale werkkapitaal vörme.) McManama vermoedt dat Monsanto (in 2018 door Bayer verworve) in ‘t geheim ‘n octrooi perbeert te kriege door wat ‘n toekomstige iteratie vaan de boum liek te zien te steune. Onzelfzuchteg projek. “Monsan is allemaol kwaad,” zag ze eerlijk.
Powell zag dat ‘t octrooi in de euvereinkoms oet 2010 is verloupe, en door de details vaan zien boum in de wetensjappeleke literatuur te verklaore, heet heer d’r veur gezörg dat de boum neet kin weure gepatenteerd. Mer heer begreep dat dit neet alle zörg zouw eliminere. Heer zag: “Ich wit dat iemes zouw zègke datste mer un aas bis veur Monsanto.” “Wat kinste doen? D’r is niks watste kins doen.”
Oongeveer vief jaor geleije kaome de leiers vaan de American Chestnut Foundation tot de conclusie tot ze hun doele neet kooste bereike door allein hybridisatie, dus naome ze Powells genetische manipulatieprogram aon. Deze beslissing heet geleid tot sommige meiningsversjèlle. In maart 2019 naom de veurzitter vaan ‘t Massachusetts-Rhode Island Chapter vaan de Foundation, Lois Breault-Melican, zien ontsjlaag, nao ‘t Global Justice Ecology Project (Global Justice Project), ‘n anti-gene engineering organisatie gevestig in Buffalo. Justice Ecology Project) argument; häöre maan Denis Melican verliet ouch de bestuur. Dennis vertelde mich dat ‘t stèl zich veural bezörg maakde dat Powell’s kastanjes ‘n “Trojaanse peerd” kooste zien, wat de weeg maakde veur aandere commerciële buim um door middel vaan genetische manipulatie te weure opgelaod.
Susan Offutt, ‘n landbouw-econoom, is veurzitter vaan ‘t National Academy of Sciences, Engineering and Medicine Committee, dat in 2018 oonderzeuk heet oetgeveurd nao bosbiotechnologie. Heer wees op dat ‘t regelgevend proces vaan de euverheid zich riech op de smal kwestie vaan biologische risico’s, en dat ‘t bekans noets breiere sociaole zörg heet besjouwd, wie die vaan anti-G-G-activiste. “Wat is de intrinsieke waerde vaan ‘t bos?” vroog ze, es veurbeeld vaan ‘n probleem, ‘t proces is neet opgelos. “Hebbe bosse hun eige verdeenste? Hebbe veer ‘n morele verpliechting um heimèt rekening te hawwe bij ‘t make vaan interventiebeslissinge?”
De mieste weitesjappers mit ich höb gesproke höbbe wieneg reie um zich zörg te make euver de buim vaan Powell, umtot ‘t bos wiedreikende sjaoj heet gelede: houtkap, mijnbouw, ontwikkeling en ‘n eindlose wieväölheid insekte en krenkdes die buim vernietige. Dao-oonder is beweze dat kastanjewilt ‘n openingsceremonie is. “Veer introducere altied nuie complete organisme,” zag Gary Lovett, ‘n bos-ecoloog vaan ‘t Cary Ecosystem Institute in Millbrook, New York. “De impact vaan genetisch gemodificeerde kastanjes is väöl kleiner.”
Donald Waller, ‘n bos-ecoloog dee onlangs met pensioen is gegaange vaan de Universiteit vaan Wisconsin-Madison, ging wiejer. Heer zag tege mich: “Aan de eine kant sjets ich ‘n klein balans tusse risico en beloning. Aan de andere kant blief ich mien kop krasse veur risico’s.” Deze genetisch gemodificeerde boum kin un bedreiging vörme veur ut bos. Daoretege, “de pagina oonder de beloening is gewoen vol inkt.” Heer zag dat ‘n kastanje dee verwilt weersjt, oeteindelik dit getroffe bos zal winne. Luuj höbbe hoop nuudig. Luuj höbbe symbole nuudig. ”
Powell blief miestal kalm, mer sceptici vaan genetische manipulaasie zouwe häöm kinne sjudde. Heer zag: “Ze make veur mich gein zin.” “Ze zien neet gebaseerd op weitesjap.” Es inzjenieurs betere oto’s of smartphones producere, klaag niemand, dus heer wil weite wat d’r mis is mit beter ontworpe buim. “Dit is un hulpmiddel det kin helpe,” zag Powell. “Boeum zegste dat ver dit hulpmiddel neet kinne gebruke? Ver kinne un Phillips-sjroevedraaier gebruke, mer gein gewoene schroevedraaier, en umgedrejd?”
Begin oktober 2018 ging ich mit Powell nao un mild veldstation ten zuie vaan Syracuse. Heer hoopde dat de touwkoms vaan de Amerikaanse kastanjesoort zouw greuje. De locatie is bekans verlaote en is ein vaan de wienege plekke boe buim moge greuje. De hoege plantages vaan pijnboom en lark, ‘t produk vaan ‘n lang achtergelaote oonderzeuksprojek, helle nao ‘t ooste, weg vaan de heersende wind, wat ‘t gebeed ‘n get griezelek geveul gief.
Oonderzeuker Andrew Newhouse vaan ‘t labbertorium vaan Powell wèrk al aon ein vaan de beste buim veur weitesjappers, ‘n wilde kastanje oet Zuid-Virginia. De boum is ongeveer 25 voot laank en greujt in ‘n willekeurig gerangsjikde kastanjeboumgaard umgeve door ‘n 10 voot hoege hertheg. De sjaoltas waor aon de oeteinde vaan ‘n paar takke vaan de boum geboonde. Newhouse verklaorde dat de binnenste plastic zak vast zaot in Darling 58-polle boe weitesjappers in juni hadde aangemeld, onderwieles dat de boetenste metaole maaszak de eekhoorns weg heel vaan greujende bare. De ganse opstelling steit oonder strik toezich vaan ‘t Ministerie vaan Landbouw vaan de Vereinegde Staote; veur deregulering moot polle of note vaan buim met genetisch toegevoogde gene in de hek of in ut laboratorium vaan de oonderzeuker weure geïsoleerd.
Newhouse manipuleerde intrèkbare snoejsjaar op de takke. Door te trekke mit ‘n touw, braok ‘t mes en veel de tas. Newhouse verhuisde snel nao de volgende tak en herhaolde ‘t proces. Powell verzamelde de gevalle zakke en plaotste ze in ‘n groete plastic afvalzak, zjus wie ‘t umgoon mit biologisch gevierleke materiale.
Naodet ze trök waore nao ‘t labbertorium, maakde Newhouse en Hannah Pilkey de zak leeg en haolde ze snel broene nötte oet de greune bare. Ze zörge d’r veur dat de doorne neet in de huid doordringe, wat ‘n beroepsgevaar is in kastanjeoonderzeuk. In ut verleie vonde ze alle kostbare genetisch gemodificeerde nötte leuk. Deze keer hadde ze oeteindelik väöl: mie es 1.000. “Veer doen allemaol gelukkige kleine danse,” zag Pirkey.
Later die middag naom Powell de kastanjes mit nao Neil Pattersons kantoor in de lobby. 't Waor Daag vaan de Inheemse Volke (Daag vaan Columbus), en Patterson, assistent-directeur vaan 't Centrum veur Inheemse Volke en 't Milieu vaan de ESF, waor zjus trökgekomme vaan 'n kwaart vaan de campus, boe heer 'n inheemsvoedseldemonstratie leide. Zien twie kinger en zien neef spele op de computer op ‘t kantoor. Iedereen sjilde en ete note. “Ze zien nog altied get greun,” zag Powell spietvol.
Powells kado is multifunctioneel. Heer distribueert zaode in de hoop Pattersons netwerk te gebruke um kastanjes in nuij gebiede te plante, boe ze binne ‘n paar jaor genetisch gemodificeerde polle kinne kriege. Heer deeg ouch behendige kastanjediplomatie.
Wie Patterson in 2014 door ESF woort ingehuurd, lierde heer dat Powell experimenteerde mit genetisch gemanipuleerde buim, die mer ‘n paar mijl vaan ‘t Onondaga Nation Resident Territory waore. De lèste ligk in ‘t bos ‘n paar mijl ten zuie vaan Syracuse. Patterson realiseerde zich dat es ‘t projek slaag, krenkdesresistentiegene oeteindelek ‘t land zulle binnekomme en mit de euvergebleve kastanjes zulle kruise, en daomèt ‘t bos dat vitaal is veur de identiteit vaan Onodaga zal verandere. Heer huurde ouch euver zörg die activiste, boe-oonder sommige oet inheemse gemeinsjappe, drieve um örregs aanders tege genetisch gemodificeerde organisme te staon. Zo verbood de Yurok-stam beveurbeeld in 2015 GGO-reservaties in Noord-Californië vaanwege bezörg euver de meugelikheid vaan besmetting vaan hun gewasse en zalmvisserij.
“Ich besef mich dat dit hei mit us is gebäörd; we zouwe op z’n mins ‘n gesprek motte höbbe,” zag Patterson tege mich. Op de vergadering vaan ‘t Environmental Protection Agency in 2015, gehawwe door ESF, gaof Powell ‘n good geoefende speech aon de leie vaan de inheemse volkere vaan New York. Nao de speech herinnerde Patterson zich dat versjillende leiders zagte: “Veer zouwe buim motte plante!” Hun enthousiasme verbaasde Patterson. Heer zag: “Ich had ‘t neet verwach.”
Oet latere gesprekke bleek echter dat wienig vaan hun de rol die de kastanjeboum in häör traditionele cultuur heet gespäöld, echt herinnere. Oet Pattersons opvolgende oonderzeuk vertelde häöm dat in 'n tied dat sociaole onrus en ecologiese verwoesting tegeliekertied plaotsvoonde, de Amerikaonse regering 'n oetgebreid plan veur gedwonge demobilisasie en assimilatie implementeerde, en de epidemie waor aongekomme. Zjus wie väöl aandere dinger is de lokale kastanjecultuur in de buurt verdwene. Patterson voont ouch tot de opvattinge euver genetische manipulatie sterk versjille. De producent vaan Onoda, Alfie Jacques, is gretig um stokkes vaan kastanjehout te make en steunt ‘t projek. Aandere dinke dat ‘t risico te groet is en zien daorum tege buim.
Patterson begrijp dees twie posities. Heer zag onlangs tegen mich: “Ut is wie un mobiele telefoon en mien keend.” Heer wees op dat zien kind trökkeert nao hoes vaan sjaol vanwege de coronaviruspandemie. “Eine daag ging ich alles oet; um ze in contact te hawwe, liere ze. De volgende daag, zoe wie, laot us die dinger losmake.” Maar jaore vaan dialoog mit Powell verzwaakde zien scepticisme. Neet lang geleie lierde heer dat de gemiddelde naokoumelinge vaan 58 Darling-bäöm neet de geïntroduceerde gene zulle höbbe, wat beteikent dat de oorsjprónkelike wilde kastanjes in ‘t bos blieve greuje. Patterson zag dat dit un groet probleem heet geëlimineerd.
Tijdens ós bezeuk in oktober vertelde heer mich dat de reie boeveur heer ‘t GM-projek neet volledeg koos steune, waor umtot heer neet wis of Powell um de lui die met de boum of de boum umgoon. “Ich wit neet wat d’r veur häöm is,” zag Patterson, terwiel heer op zien borst klopde. Heer zag dat allein es de relatie tusse de mins en de kastanje kin weure hersjtèld, ‘t nuudig is um dees boum trök te winne.
Heiveur zag heer dat heer van plan is um de note die Powell häöm gaof te gebruke um kastanjepudding en olie te make. Heer zal dees gerechte nao ‘t groondgebeed vaan Onondaga bringe en lui oetnodige um hun aajd smake te herontdèkke. Heer zag: “Ich hoop ‘t, ut is wie ‘t begroete vaan ‘n awwe vrund. Geer hooft gewoen op de bus te stappe vaanaof boe geer vorige keer bist gestop.”
Powell kreeg in januari un cadeau vaan $3,2 miljoen vaan de Templeton World Charity Foundation, wat Powell in staot zal stèlle um door te gaon terwijl heer door de regelgevende instanties navigeert en zien oonderzeuksfocus oetbreidt vaan genetica nao de werkeleke realiteit vaan de ganse landsjapsreparatie. Es de regering häöm ‘n zege gief, zulle Powell en weitesjappers vaan de American Chestnut Foundation ‘t laote bloeie. Polle en zien extra gene zalle weure geblaos of geborsteld op de wachtende containers vaan aander buim, en ut lot vaan genetisch gemodificeerde kastanjes zal oonaofhaankelik vaan de gecontroleerde experimentele umgeving ontwikkele. Es weurt oetgenome tot ut gen zoewel in ut veld es in ut labbertorium kin weure gehandhaaf, is dit neet zeker, en ut zal zich in ut bos verspreie - dit is un ecologisch punt wat wetensjappers verlange mer wat radicale vreze.
Naodat d’r ‘n kastanjeboom is ontspanne, kins se d’r ein koupe? Jao, zag Newhouse, det waor ut plan. Oonderzeukers zien elke waek gevraog wienie buim besjikbaar zien.
In de wereld boe Powell, Newhouse en zien collega’s woene, is ‘t gemekelek te veule dat ‘t ganse land op hun boum wacht. Echter, ‘n korte aafsjtand nao ‘t noorde vaan de oonderzeuksboerderij door ‘t centrum vaan Syracuse rije, doet denke aon wie deepgaonde veranderinge zien plaotsgevoonde in ‘t milieu en de sameleving sinds de verdwijning vaan Amerikaanse kastanjes. Chestnut Heights Drive ligk in un klein dörp ten noorde vaan Syracuse. ‘t Is ‘n gewoene woonstraot mit breie opritte, neetjes gazons en soms kleine decoratieve buim in de veurtuin. . ‘t Houtbedrief heet gein herleving vaan kastanjes nuudig. De zelfverzekerde landboewseconomie op basis vaan kastanjes is gans verdwene. Bijna niemand haolt zachte en zööte nötte oet te helle brame. De meiste lui weite mesjiens neet ins dat d’r niks in ‘t bos óntbrik.
Ich stopde en had ‘n picknickdiner bij ‘t Onondagameer oonder de sjeem vaan de groete witte asboum. De boum waor besmet door heldere greune grieze borers. Ich kin de gate in de bast zeen die door de insekte zien gemaak. ‘t Begint zien blaajer te verlere en kin ‘n paar jaor later sterve en instorte. Allein um hei vaan mien hoes in Maryland te komme, reisde ich langs doezende doej asbäöm, mit kaal vorktakke die aon de kant vaan de waeg opkaome.
In Appalachia heet ‘t bedrief buim oet ‘n groeter gebeed vaan Bitlahua gesjraop um kole oonder te kriege. ‘t Hart vaan ‘t koleland vèlt same mit ‘t hart vaan ‘t veurmaolege kastanjeland. De American Chestnut Foundation wèrkde same mit organisaties die buim plante op verlate sjteinkoolmiene, en kastanjebäöm greuje noe op doezende acres land dat door de ramp is getroffe. Dees buim zien mer ‘n deil vaan de hybride die bestendeg zien tege bacteriële roos, mer ze kinne synoniem were mit ‘n nuie generatie buim die op ‘n daag kinne concurrere mit de awwe bosreuze.
Afgeloupe mei bereikde de concentratie vaan koolstofdioxide in de atmosfeer veur ‘t ierst 414,8 deile per miljoen. Zjus wie aandere buim, is ‘t neet-watergewiech vaan Amerikaanse kastanjes ongeveer de helf vaan de koolstof. Wienig dinger die geer op un sjtuk land kin kweke kinne sneller koolstof oet de loch opnumme es un greujende kastanjeboom. Mit dit aon ‘t hart, suggereerde ‘n artikel dat vorig jaor in de Wall Street Journal is gepubliceerd: “Laote ver nog ‘n kastanjeboerderij höbbe.”